Een stapje richting een vegan lifestyle


Veganisme: iets wat steeds 'populairder' wordt en waar je steeds meer over hoort. Om eerlijk te zijn snapte ik de 'hype' niet, en vond ik het niet nodig om alle dierlijke producten uit mijn leven te bannen. Maar ik had me er nog nooit in verdiept, tot een dag geleden. Een documentaire heeft mijn blik op het vegan zijn veranderd.

Als klein meisje
Vroeger was ik best een lastige eter: ik lustte maar een bepaald aantal groentes, hield niet van aardappels en vond vlees toch meestal wel het lekkerst. Gelukkig heb ik, naar mate ik ouder ben geworden, veel meer leren eten en begin ik veel groentes écht lekker te vinden. Vlees vind ik lekker, maar het hoeft van mij niet perse in een gerecht te zitten om het lekker te maken. Ook grote stukken of lappen vlees zijn eigenlijk niet voor mij weggelegd.

University College Maastricht (UCM)
Tot ongeveer een jaar geleden was ik om eerlijk te zijn totaal niet bezig met het milieu en mijn omgeving. Ik at al wel redelijk gezond, en probeerde wel veel groentes en fruit binnen te krijgen. Maar doordat ik op UCM zit, heb ik een andere kijk op het milieu gekregen. Studenten op mijn universiteit zijn namelijk erg milieubewust, en veel van hen zijn ook vegetariër en veganist. Vegetariër kon ik wel begrijpen; vlees eten is namelijk best zielig voor de dieren, vooral door de omstandigheden waarin te leven. Maar vegan worden? Dat ging me wat te ver. Maar tijdens mijn studie kwam ik wel in aanraking met een vak over het milieu, en dit heeft toch wel een indruk achtergelaten. De opwarming van de aarde is niet meer te ontkennen, en als we op deze manier doorgaan krijgen we in de toekomst grote problemen: natuurrampen, de stijging van het zeeniveau, de uitsterving van veel verschillende diersoorten, etc. 

Cowspiracy
Gister vond ik het tijd om de Amerikaanse documentaire Cowspiracy te kijken: een documentaire over veeteelt in relatie met klimaatverandering. Het blijkt namelijk dat de opwarming van de aarde grotendeels veroorzaakt wordt door veeteelt: er is namelijk belachelijk veel vraag naar dierlijke producten als vlees, zuivel en eieren. Voor de productie van deze goederen is ontzettend veel water nodig: koeien drinken een enorme hoeveelheid water per dag, en voor de daadwerkelijke productie is ook water nodig. De vee- en zuivelindustrie zorgen dus voor heel veel waterverspilling. Blijkbaar wordt voor het maken van 1 kilo vlees, 15.000 liter water gebruikt. Daarnaast zorgt deze industrie ervoor dat er veel bossen gekapt worden, zodat er meer plek is voor zowel het verbouwen van graan (voedsel voor het vee) als weilanden waar de koeien in kunnen staan. 

Nu moet ik toegeven dat ik de documentaire wel érg Amerikaans vind: veel dingen vind ik persoonlijk overdreven en aangedikt, en ook de manier waarop alles is gebracht is erg Amerikaans. Het doet zeker een beroep op de emoties van mensen, om waarschijnlijk zo ook mensen over te halen om geen vlees meer te eten. Dit is natuurlijk logisch, maar dit maakt de documentaire naar mijn mening iets ongeloofwaardiger. Maar toch is het wel effectief, omdat het me zeker aan het denken heeft gezet. 

Bewuster leven
Nu moet ik toegeven dat ik mijn levensstijl niet meteen drastisch ga veranderen. De laatste tijd ben ik al minder vlees aan het eten, en omdat ik op mezelf woon is dit redelijk makkelijk. Bij mijn ouders thuis eten we wel élke dag vlees, en dit vind ik persoonlijk veel te veel. Gelukkig hebben mijn ouders de documentaire ook gezien, en beseffen ze wel dat we best wat verandering aan kunnen brengen. In de toekomst hoop ik een stuk minder vlees te eten, om zo stil te staan bij het milieu. Het zou zonde zijn als er vele diersoorten uitsterven, veel natuurgebieden verwoest worden en we in principe de wereld voor onze nakomelingen verpesten. Ik durf niet te zeggen of ik daadwerkelijk een vegetariër ga worden, aangezien ik af en toe wat vis echt ontzettend lekker vind én het ook erg gezond is. Maar bewust leven lijkt me al een stuk beter.

Veganisme is natuurlijk nog een stapje verder, en dit maakt het leven nog wat ingewikkelder. Toch denk ik dat het mogelijk is om heel lekker te eten zonder zuivelproducten. Wel vind ik het lastig om mijn ontbijt aan te passen, aangezien ik meestal een bakje kwark eet of wat cornflakes met melk. Maar ook deze dingen zijn naar mijn mening wel te vervangen: er schijnt plantaardige yoghurt te zijn en ook melk kun je vervangen met soya- of amandelmelk. Ook bij zuivelproducten is het voor mij hetzelfde: ik ga niet meteen alles uit mijn leven bannen, want ik denk dat dit niet haalbaar is. Ook uiteten lijkt me dan extreem lastig, en ik denk dat ik dan nog wel de dingen die ik graag wil eten kies. Daarnaast hoort bij het veganisme ook dat je geen leer, bont of wol meer draagt; ik blijf wel gewoon wol en leer dragen. Maar ik ga wel bewuster boodschappen doen en stilstaan bij wat ik eet, om zo toch een steentje bij te dragen aan de wereld. Weten jullie toevallig nog leuke vegan kookboeken of blogs, dan zijn deze tips meer dan welkom!

En om met een mooie quote van Gandhi te eindigen: "you must be the change you wish to see in the world". Want als jij geen actie onderneemt, wie dan wel?

3 comments

  1. Zelf zou ik heel graag 90% vegetarisch willen eten, maar dat gaat niet omdat ik dus wel nog bij mijn ouders woon. Ik vind vleesvervagers meestal nog veel lekkerder, dus dat gaat helemaal goed komen ;-) Ik ben ook wel nieuwsgierig naar die documentaire, heb er al veel over gehoord!

    ReplyDelete
  2. Ik vind het zo fantastisch dat hoe langer hoe meer mensen zich met die problematiek bezighouden! Cowspiracy is inderdaad een must-see. En ik ken het, toen ik nog bij m'n ouders woonde, was vegetarisch eten vrijwel onmogelijk. Eten wat de pot schaft!

    ReplyDelete
  3. Cowspiracy is een goede documentaire die aanzet tot denken. Het is inderdaad goed aangedikt, maar ik denk dat mensen dat wel nodig hebben om er daarna over na te denken.

    ReplyDelete

Latest Instagrams

© Nature of Happiness, Wies Kerrebijn. Design by Fearne.